DEadpOetSsOcIeTy

What makes the “Da Vinci Code” so controversial?

Is it
because Jesus had a child with Mary Magdaline?  That Leonardo Da Vinci was a member of the
Prior of Scion? And that the Holy Grail is not a cup but a representation of
symbol of a woman? People of lesser faith find these claims factual.

  Yes, Dan
Brown used facts (Da Vinci’s Last Supper, etc.) and real events
but only to make the story more convincing and nonetheless, intriguing; an
author’s way of making his readers cling to the contents of his writing. The
building and sinking of Titanic is real. But so does the tear-jerking romantic
story of Jack and Rose?

  True, I
must say, that I was very much intrigued when I’ve seen Dan Brown’s book,
watched the trailer of the movie and then curiosity nearly killed the cat
inside me (haha!) when the MTCRB almost decided to ban the movie. But after
witnessing the controversial cinematographic exhibition, my conviction was not
distorted nor was I saddened. I was frustrated. It occurred to me that the
story itself is too shallow that it’s not good enough even to raise a single
question of doubt. Using something that really existed such as the works of
Leonardo Da Vinci, a rose line in

London

and a group called the Prior of Scion are convincing indeed. Trust me; persuasion
works best in people with weak convictions. I’m not trying to sound
“Christian-ic” and I’ve got nothing to prove. My cynical side simply surfaced
after watching the almost three-hour movie only to see that the Holy Grail was
represented by a mere V-shaped space in the painting. From then on, my
certainty was greater that there were some things which you cannot see but were
far more convincing than those which can be seen. I still labor in the delusion
of water turning into wine. And I’m sticking to it.

   Saludo ko
sa mga scriptwriters sa pagpasundayag sa ilang mga talento sa pagsulat niining
orihinal nga storya. Makita gyud sa tanan
nga naay igong kapasikaran ang storya nabi na sa panahon karon. Sa mga tao nga naa likod sa bantawan; ang mga
light og sound directors, mga stage managers nga magsige og pahinumdom kanus-a
ko mogawas, ang mga make-up artists og uban pa nga kanunay mosugat nako pirmi para
motabang sa pag-ilis sa kostyum (Salamat Leslie!). Unya dili kalimtan ang pangulong direktor Alsace
Solamo ug ang bantugang magtutudlo niining Developmental Theatre nga si Mr.
Pyke Aniceto (Kami ang iyang mga estudyante nga giilang “pyksters”. Haha.).  Salamat pud diay sa among mga pinasidunggang
dinapit nga mitunga pag critics night.
Dili mahimakak nga ang inyong mga
komento dako’g natabang sa pagpanindot sa among prodaksyon . Ang mga kauban nako nga mga magdudula; daryl
(da best sa pagbinayot!), Ace (duha natang manghilak, hehe), Mitch (hmm..bessy?),
Marian (memory gap na si lola sa iyang mga linya), Ate Maricel (ahai..akong
mama),

Lourdes

(highest level ang energy!), Joharra (Ep! Unsa gain to’ng sama sa bra? Haha.)
og si Suzette (Boanga magkatawa man gyud ko kung maabot nami ani sa seryosa nga
parte sa script!). Labaw sa tanan, sa
among pamilya ug mga higala nga kunanay mihatag og pagdasig nga mga pulong ug nagsuporta
kanamo hangtod sa ulahi ; lakip na si Ms. Dabon ug ubang mga magtutudlo nga
nilantaw sa among prodaksyon.  Sa inyong
tanan, salamat kaayo sa paghatag sa inyong salig diri kanako og kana gikan sa
lunlon ko’ng kasing-kasing (wa na, grabe na gyud nako pagka-internalize sa
akong papel, haha!).  

Kabahin lamang kini nga
linya sa akong papel nga gidala sa Bording Haws:

Na unsa mani si mama
oi. Hinu-on dili man sad ko ka blame
niya kung wla siya kaila nako kay ultimo ako wla man ko kaila sa akong
kaugalingon. Discombobulated? Sakto gyud
si Makoy, naglibog gyud ko.

Maypa sila
naglingaw-lingaw. Kabalo sila sa ilang mga dalan. Kung mapandol sila, ok lang
nila kay nalipay man sila sa ilang gipangbuhat.

Hala nice lagi ni nga
kolor. Sakto ba ni pagkamix? Blue plus yellow equals green. Sakto diay.

Akong kinabuhi, giplano
na nila mama. Pero pwede man siguro ko makaliko sama sa akong mga brush
strokes. Tan-awa nindot gihapon ang resulta… Maypa si Julio wla’y paki sa uban;
nagpakatinu-od sa iyang kaugalingon, brayt pa gyud. Si Tiffany, determinado sa kurso; magsige og
tu-on, hapit dli na matulog… Nganong ako dli man! Si Rosie, kalma lang.
Kontento ra siya. Sa panan-aw nako, malipayon og gusto gyud nya ang
nursing. Ang mga wakwak, si Ep-ep og Makoy,
lawgaw..pero naa sila’y paglantaw sa kinabuhi. They make life more beautiful
gyud. Bisag unsaon sakto gyud sila.

Kami dinhi sa bording
haws lain-lain. Tinu-od kaha ilang
giingon nga sa laing tao nimo makit-an ang imong kaugalingon?

(Makoy’s voice enters in Flora’s mind)

“Pero Plor, ma-unsa man sad imong kinabuhi kung mosubay ka
og dalan unya wla nimo ginitbit imong kasing-kasing?”

Taymsa…

Tinu-od gyud diay…

Pahibalo:

Pahinungod kini sa atong Labing Hitas-on nga naglamdag matag  usa

kanamo sa pagbuhat og sakto sa among mga responsibilidad niining prodaksyon.